7 lipca 1890 r.

Urodził się we wsi Królewskie pod Ostrzeszowem Wojciech Wężyk, oficer Wojska Polskiego, podczas I wojny światowej oficer armii niemieckiej, uczestnik powstania wielkopolskiego oraz wojny polsko-bolszewickiej, początkowo żołnierz 1 pułku rezerwowego Strzelców Wielkopolskich, następnie 68 Pułku Piechoty, odznaczony orderem Virtuti Militari za bohaterską postawę i wzorowe dowodzenie III batalionem podczas walk pułku pod Biłką (28 czerwca 1919) i o Husiatyn (17 lipca 1919), podczas bitwy nad Bugiem dowodząc II batalionem 70 Pułku Piechoty został śmiertelnie ranny w kontrataku na wieś Białobrzegi (6 sierpnia 1920), zmarł 7 sierpnia 1920 pod Zieleńcem, pochowany w Koźminie Wielkopolskim