23 grudnia 1893 r.

Urodził się w Benicach Jan Dominiak, podoficer Wojska Polskiego oraz Policji Państwowej, kawalerzysta, podczas I wojny światowej żołnierz armii niemieckiej (13 Pułk Dragonów w Metzu), powstaniec wielkopolski, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w szeregach 15 Pułk Ułanów Poznańskich, odznaczony orderem Virtuti Militari za bohaterską postawę oraz wzorowe dowodzenie 2 szwadronem podczas walk pułku o wieś Drażnia (12 lipca 1920 roku) w ramach odwrotu sił polskich spod Bobrujska, od 1925 roku w Policji Państwowej, między innymi komendant posterunków w Zgoranach i Mizoczu na Wołyniu, aresztowany przez NKWD w październiku 1939 roku, osadzony we więzieniu w Równym, gdzie został skazany na karę śmierci i rozstrzelany w lipcu 1940 roku